Czy możliwe jest przywrócenie górniczego etosu?

- Uważam, że istniały i nadal istnieją elementy etosowe, przynależne zawodowi górnika. Głównie chodzi o pracowniczą solidarność wobec niebezpieczeństw występujących podczas pracy pod ziemią. Warto o tym mówić i do tego wracać.

Obecnie mamy koniunkturę na węgiel, a na jedno miejsce do pracy w kopalni przypada i pięciu kandydatów. Górnictwo znowu stało się branżą potrzebną, branżą wzbudzającą zainteresowanie. Natomiast praca w górnictwie to stosunkowo niezłe zarobki i stałość, pewność zatrudnienia. Warto rozmawiać obecnie nad potrzebą odświeżenia elementów etosowych.

Są i takie, krzywdzące głosy, że górniczy etos był głównie wytworem propagandy PRL-u. Co Pan o tym sądzi?

- To rzeczywiście krzywdzące opinie. Ta propaganda dotyczyła nie tylko górnictwa, choć oczywiście mówiło się wtedy o wydobywaniu czarnego złota.

Natomiast zawód górnika był i pozostaje zawodem szczególnym. Praca górnika jest bardzo ciężka i niebezpieczna. A zatem mamy w tym przypadku do czynienia ze wspólnotą lęku.

Jest lęk o swoje zdrowie i życie, ale też lęk bliskich, którzy martwią się o pracujących na dole. Wskrzeszanie górniczego etosu jest istotne, bo to wpływa również na większą identyfikację ludzi z tym zawodem. To z kolei jest przydatne i dla samej branży węglowej, i dla całej gospodarki.

Rozmawiał: Jerzy Dudała