Jesteśmy w Unii Europejskiej, a Unia kończy swe prace nad energetyczną mapą drogową do 2050 roku. I niestety widać, że Komisja Europejska nie zmienia swej polityki, nie bacząc na kryzys i nie zwracając uwagi na fakt, iż eliminacja górnictwa to tak naprawdę strzał we własne kolano.

- Założenia, by do 2050 roku o 95 proc. ograniczyć emisję gazów cieplarnianych oraz ograniczyć węgiel, a jeżeli go pozostawić, to tylko z instalacjami CCS-u, muszą budzić niepokój - ocenia Janusz Olszowski, prezes Górniczej Izby Przemysłowo-Handlowej. - W Unii Europejskiej lansuje się tezę, że jeśli elektrownie węglowe, to tylko z technologią CCS. A przecież ona jest na etapie prac badawczych, to nadal technologia nieznana. Na przykład Austria wprowadziła całkowity zakaz składowania na swym terenie dwutlenku węgla. Niemcy też są wysoce niechętne składowaniu dwutlenku węgla u siebie, natomiast myślą o transportowaniu go poza granice Niemiec.

Widać więc, że frazesom na temat dużej roli węgla towarzyszą w Unii nieżyciowe warunki jego stosowania. Takie kraje, jak Niemcy nie chcą, by u nich składowano dwutlenek węgla.

Dla Polski lansowanie CCS-u to problem, bo ponad 90 proc. energii elektrycznej wytwarzamy z węgla.

- A zatem nasz głos powinien być znacznie silniejszy i bardziej słyszalny w Europie - zaznacza Janusz Olszowski. I wskazuje, że nasi europarlamentarzyści powinni bardziej zdecydowanie zabierać głos w tej sprawie.

- Rzeczywiście, z tym CCS-em jest jakaś paranoja - podkreśla Joanna Strzelec-Łobodzińska, prezes zarządu Kompanii Węglowej. - Nawołuje się, by emitować mniej dwutlenku węgla do atmosfery. A więc zbudujmy nową elektrownię i dobudujmy do niej instalację CCS, co obniży jej sprawność o jakieś 10 proc. To po prostu absurd. Sądzę, że rozsądek zwycięży. W przypadku Polski nie ma alternatywy dla węgla - podsumowuje prezes Kompanii Węglowej.

Jerzy Dudała