W Parlamencie Europejskim rozpoczęły się prace nad rozporządzeniem Rady (WE) nr 1407/2002 z dnia 23 lipca 2002 r. w sprawie pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla. Rok 2010 jest ostatnim rokiem obowiązywania rozporządzenia. W przypadku braku nowych regulacji prawnych w tym zakresie, w odniesieniu do tego sektora miałyby zastosowanie ogólne przepisy dotyczące pomocy publicznej.

Według prognoz zawartych w Komunikacie Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 10 stycznia 2007r. wynika, że węgiel kamienny nadal będzie stanowić spory udział w zapewnieniu bezpieczeństwa dostaw energii dla europejskiej gospodarki. W ciągu 40 lat globalna produkcja węgla prawie się podwoi, a jego udział w światowej produkcji energii pierwotnej będzie większy niż ropy i gazu ziemnego łącznie. W Unii Europejskiej rocznie zużywa się ok. 470 mln ton węgla kamiennego i chociaż likwidowane są kolejne kopalnie, a także zakłada się zwiększenie produkcji energii ze źródeł odnawialnych to w perspektywie najbliższych 20 lat wielkość zużycia węgla nie powinna się zmienić.

- Dodatkowo Konkluzje Prezydencji ze szczytu Rady Europejskiej z 9 marca 2007 roku gwarantują autonomiczność w zakresie kształtowania własnego "miksu energetycznego" przez członków Unii Europejskiej. Rozporządzenie Rady w proponowanym brzmieniu może skutkować, zatem naruszeniem tej zasady, poprzez przymuszenie państw członkowskich do znacznej redukcji udziału, bądź całkowitej eliminacji węgla kamiennego z ich własnego bilansu energetycznego - tłumaczy europoseł.

- Mając na uwadze specyfikę polskich przepisów regulujących zasady wypłacania świadczeń nabytych aż do wygaśnięcia takich jak: zapewnienie deputatu węglowego pracownikom, którzy stracili pracę w wyniku restrukturyzacji i racjonalizacji oraz pracownikom uprawnionym do otrzymania takiego świadczenia przed procesem restrukturyzacji, wypłacanie rent wyrównawczych dla pracowników kopalń całkowicie zlikwidowanych, zapewnienie bezpłatnego węgla przysługującego emerytom i rencistom górniczym kopalń całkowicie likwidowanych, wypłacanie ekwiwalentów pieniężnych z tytułu prawa do bezpłatnego węgla przysługujących emerytom i rencistom z kopalń całkowicie likwidowanych, wypłacanych przez ZUS, oraz konieczność stałego finansowania kosztów działań polikwidacyjnych takich jak np. pompowanie wody ze zlikwidowanych kopalń w celu zabezpieczenia kopalń czynnych przed zagrożeniem wodnym - dodaje Marcinkiewicz.